خبر مرگ سفّاح و بيعت بو دوانيق ابو جعفر چون سال صد و سى و پنج اندر آمد ، سفّاح بيمار شد . خواست كه بيعت كند ابو جعفر المنصور را . مردمان را گرد كرد . و عبد الله بن على به شام بود و بو مسلم به مكّه بود . اهل عراق را گرد كرد تا بو جعفر را بيعت كردند . چون بيعت ابو جعفر از مردمان بستد ، هم اندر آن بيمارى بمرد . و او را چهل و دو سال عمر بود . [ و او اوّل خليفتى بود از عبّاسيان . و از بهر آن او را سفّاح خواندند كه بسيار خونها ريخت از بنى اميّه خاصه . و نسب وى اين است : عبد الله بن محمّد بن على بن عبد الله بن عبّاس بن عبد المطَّلب . و مادر وى ريطه بنت عبيد الله بن عبد المدان بود . و اين سفّاح مردى بود بلند بالا نيكوروى سياه موى و جعد نيكو با محاسنى نيكو ، نه فربه و نه لاغر . و با راى و تدبير و خوشخوى و سخى . و مولد وى اندر كوفه بود . و چون به خلافت بنشست بيست و هشت ساله بود . و منصور از وى به دو سال بزرگتر بود . و از بهر آن وى را به خلافت بنشاندند كه ابراهيم الامام برادر ايشان ، آن كس كه ابو مسلم از بهر وى دعوت مىكرد و مروان الحمار او را اندر زندان بكشت ، چنين وصيّت كرد به ابو مسلم كه ولى عهد سفّاح است . و جمله خلافت وى چهار سال و هشت ماه و دو روز بود . و به شهر انبار فرمان يافت و هم آنجا وى را